🎧 پادکست آموزشی : ترومای خاموش
ترومای خاموش؛ وقتی کودک از حادثه حرفی نمیزند اما بدنش فریاد میزند
یکی از رایجترین اشتباهات درمانگران و حتی والدین این است که فکر میکنند:
«اگر کودک درباره حادثه صحبت نمیکند، پس مشکل حل شده است.»
اما در بسیاری از موارد، کودک به جای کلمات، با بدنش حرف میزند:
شبادراری، لکنت، دلدردهای مکرر، حساسیت به صداها، چسبندگی به والدین یا تکرار یک سناریوی خاص در بازی، گاهی زبان پنهان ترومایی هستند که هنوز فرصت پردازش پیدا نکرده است.
در این اپیزود از مجموعه «از تئوری تا اتاق درمان» یاد میگیریم:
- چگونه ترومای خاموش را تشخیص دهیم
- چرا اصرار به صحبت کردن کودک میتواند آسیبزا باشد
- اولویت درمانگر در هفتهها و ماههای اول پس از حادثه چیست
- چگونه بین کنجکاوی درمانگر و نیاز کودک به امنیت تعادل برقرار کنیم
شما در کار بالینی خود، ترومای خاموش را بیشتر در چه نشانهای مشاهده کردهاید؟ لکنت؟ شبادراری؟ مشکلات خواب؟ یا شکایتهای جسمانی؟
